این خزعبلات هم از ذهن کسی میاد که اولیاش اون سوابق درخشان رو دارند.
مگه ما مردم عادی پرچم این کشور و اون کشور رو دستمون گرفتیم آتیش زدیم؟ روزشمار گذاشتیم؟ رو بمب هامون نابودی اینو اونو رو نوشتیم ؟
طبق معمول کامنت هم بسته ست چون میدونه که گل واژه میگه
زیرساخت یعنی چیزهایی که دیده نمیشن، ولی اگر نباشن، کل کشور میخوابه.
یعنی نیروگاهی که برق خونه و بیمارستان و کارخانه رو میده.
یعنی شبکه برق سراسری که اگر فروبپاشه، حتی پمپهای آب هم از کار میفتن و توی ساختمون ۱۰ طبقه آب به طبقه سوم هم نمیرسه.
یعنی پالایشگاهی که بنزین تولید میکنه؛ سه روز نباشه، شهر قفل میشه.
یعنی خط لوله گاز که اگر آسیب ببینه، زمستون نصف کشور یخ میزنه.
یعنی بندر و اسکلهای که گندم، دارو و نهاده دامی ازش وارد میشه.
یعنی ریل و جاده ای که غذا رو از جنوب به شمال میرسونه.
یعنی دیتاسنتر و شبکه اینترنت که بانک، پرداخت، کارتخوان و حتی سوختگیری رو ممکن میکنه.
زیرساخت یعنی ستون فقرات زندگی مدرن.
چیزی که وقتی هست، کسی نمیبینه؛
وقتی نیست، همه چیز فرو میریزه.
جنگ دقیقا همینها رو هدف میگیره.
نه توییت رو.
نه شعار رو.
نه هیجان لحظه ای رو.
کسی که از پشت موبایل تقاضای جنگ میکنه، یا نمیدونه اولین قربانی جنگ همین زیرساخت هاست،
یا درک نمیکنه فروپاشی شبکه برق یعنی توقف تولید، بیکاری میلیونی، تورم انفجاری، کمبود دارو و آشوب اجتماعی.
خواستن جنگ شجاعت نیست.
نادیده گرفتن هزینه هایش، ساده لوحی خطرناکه.